Waarom een blog over macro/close-up fotografie? 

Gewoon omdat ik het leuk vind en graag mijn ervaringen met jullie deel.

Deze vorm van fotografie heeft me ooit gegrepen toen ik mijn eerste vlinder fotografeerde. Met open mond keek ik op mijn LCD scherm van de camera en zag het bonte kleed van de vlinder. Ik was meteen verliefd op vlinders en had het geluk meerdere soorten te mogen vastleggen in de eerste vakantie die ik met mijn camera en het toen nog enige objectief de Nikkor 18-200 mm doorbracht in Zuid Frankrijk. Ik was overtuigd, er moest een speciaal macro-objectief komen.

Na de vakantie ben ik in de bijzondere materie van de macrofotografie gedoken en heb ik naar de specifieke macro-objectieven gekeken en vergeleken. Prijs/kwaliteits verhouding bekeken en kwam ik uit op het Tamron 90 mm macro-objectief dat goed aangeschreven stond mede omdat het objectief zich ook goed leent voor portretfotografie.

Na enige bezinktijd  en het lezen van diverse reviews nam ik de grote stap en bestelde het objectief. Eenmaal in huis meteen aan de gang gegaan en geprobeerd een mooie close-up van een bloem te maken. Mijn eerste reactie was, dat er iets mis was met het objectief, veel onscherpe foto's. Na diverse foto's meer gemaakt te hebben kwam ik erachter dat het toch voor 100 % aan mezelf lag.

Het grootste probleem van macrofotografie werd me duidelijk, ieder kleine beweging gaf een slechte opname te zien en het was duidelijk dat er veel oefening nodig was een goede opname te krijgen en een vaste hand. Veel lezen en sites bekijken naar foto's van andere fotografen gaven mij het antwoord.

Werk voor de beste opnames met statief, gebruik een kleine lensopening F11 of F16, een korte sluitertijd en werk met een afstandsbediening om iedere lichte beweging van je camera te voorkomen. Laat de spiegel van de camera voorontspannen ( zie menu/handleiding van je camera ), want ook dat kan je opname verpesten.

Dat klinkt allemaal mooi, maar als b.v.de vlinder nou steeds gaat verzitten ? Daar ga je met je statief, het werkt dan niet, het allerergste wat jezelfs kan gebeuren is dat je een zeldzame vlinder verjaagd door met de poot van je statief tegen zijn tak/bloem te stoten. Nee, dan moet je toch weer uit de hand fotograferen. Je gaat dan als volgt te werk.

Zorg dat je instellingen voor een goede belichting goed zijn door een paar proefopnames te maken, fotografeer met de handmatige scherpstelling en benader je vlinder het beestje wat je wilt fotograferen zeer langzaam, te snelle bewegingen maken de beestjes zenuwachtig omdat je er vaak heel dicht op zit. Begin op een afstandje alvast wat foto's te maken dan heb je alvast wat. Ben je tot de gewenste afstand gekomen, stel dan nogmaals handmatig scherp en laat dan de scherpstelring los, wiebel met je lijf en camera een beetje naar voren en achteren en maak de foto als de scherpte optimaal is door de zoeker gezien. Hier moet ik een hele belangrijke tip geven.

Met de huidige generatie spiegelreflexcamera's is het mogelijk de zoeker af te stellen naar de afwijking van je ogen. Raadpleeg de handleiding van je camera hoe je dat doet. Waarom is dit zo belangrijk ? Als je het niet doet voorafgaande aan je opnames kom je met grote waarschijnlijkheid met allemaal onscherpe foto's thuis doordat je handmatig scherpstelt !! Met de AF ( automatische scherpstelling ) heb je dat probleem niet.

Serieopname-instelling is ook een goede optie, omdat wanneer je de ontspanknop continue ingedrukt houdt je de eventuele indrukbeweging van de eerste opname niet meer hebt.

Zorg er verder voor dat je een positie kiest waarbij de achtergrond rustig oogt. Je hebt dat vaak niet in de hand, maar een kleine positieverandering kan grote gevolgen hebben voor je opname. Het gedeelte wat scherp is bij macro-opnames is erg klein, het gaat vaak over enkele milimeters, vandaar dat een kleine lensopening van F11 of F16 of nog kleiner vaak gewenst is om zoveel mogelijk scherp te hebben.

Vooral bij de beestjes is het allerbelangrijkste dat de ogen scherp zijn, vaak kan dat maar een oog zijn en dan leg je de scherpte vanaf de camera gezien op het voorste oog. Ogen onscherp, dan is de opname mislukt.

Nu heb ik steeds over vlinders/beestjes maar er zijn vanzelf talloze dingen waar je close-ups van kunt maken, dat is het mooie van macro-fotografie, je onderwerpen liggen voor het grijpen. Een aantal mooi opgestapelde kleurpotloden bijvoorbeeld waarbij maar een punt scherp is en de rest onscherp geeft al meteen een mooi plaatje. En zo heb je wel duizenden onderwerpen.

Een jaar geleden heb ik een Tamron 180 mm macro-objectief aangeschaft. Het voordeel is dat je de achtergronden wat mooier soft krijgt waardoor de vlinders mooier "los" komen van de achtergrond. Een ander voordeel is dat je wat van een grotere afstand je opnames kunt maken met hetzelfde resultaat als de 90 mm waarbij je dicht op je onderwerp zit. Nadeel is echter dat het objectief een stuk zwaarder is en groter waardoor uit de hand fotograferen een stuk moeilijker is,een statief is dan echt noodzakelijk.

Mijn advies tot slot voor de enthousiaste macro fotografen is, kijk veel naar andere sites/foto's, op mijn site onder het kopje natuur en lees ook veel over dit onderwerp. Geduld is erg belangrijk, laat je niet te snel ontmoedigen als het even niet lukt, die mooie opnames komen er, geloof me, ook hier geldt oefening baart kunst. Succes.

 

Reageer op dit bericht